Salmo 77

1 Wołam do Boga o pomoc; Wołam do Boga, aby mnie wysłuchał.

2 Gdy jestem w utrapieniu, szukam Pana; w nocy bez przerwy wyciągam ręce; moja dusza jest niepocieszona!

3 Wspominam Cię, Boże, i wzdycham; Zaczynam medytować i mój duch mnie zawodzi.

4 Nie pozwalasz mi zamknąć oczu; jestem tak niespokojny, że nie mogę mówić.

5 Myślę o minionych dniach, dawno minionych latach;

6 w nocy przypominam sobie moje piosenki. Moje serce rozmyśla, a mój duch pyta:

7 Czy Pan odrzuci nas na zawsze? Czy już nigdy nie okaże nam swojej łaski?

8 Czy twoja miłość odeszła na zawsze? Czy twoja obietnica się skończyła?

9 Czy Bóg zapomniał być miłosierny? Czy w gniewie stłumiłeś współczucie?

10 Wtedy pomyślałem: „Powodem mojego bólu jest to, że prawica Najwyższego już nie działa”.

11 Wspomnę na czyny Pańskie; Zapamiętam twoje starożytne cuda.

12 Rozważę wszystkie twoje czyny i rozważę wszystkie twoje czyny.

13 Twoje drogi, Boże, są święte. Który bóg jest tak wielki jak nasz Bóg?

14 Ty jesteś Bogiem, który czyni cuda; pokazujesz swoją moc wśród narodów.

15 Swoim potężnym ramieniem odkupiłeś swój lud, potomków Jakuba i Józefa.

16 Ujrzały cię wody, Boże, ujrzały cię wody i zadrżały; zatrzęsły się nawet otchłanie.

17 Chmury spuściły deszcz, grzmoty rozległy się na niebie; Twoje strzały rozbłysły we wszystkich kierunkach.

18 W wichurze zagrzmiał twój grzmot, twoje błyskawice rozświetliły świat; ziemia trzęsła się i trzęsła.

19 Twoja ścieżka wiodła przez morze, twoja droga przez potężne wody, a nikt nie widział twoich śladów.

20 Prowadziłeś swój lud jak trzodę ręką Mojżesza i Aarona.