Salmo 77

1 از خدا کمک می‌خواهم. به خدا فریاد می زنم تا صدایم را بشنود.

2 وقتی در تنگی هستم، خداوند را می‌طلبم. شب ها دست هایم را بی وقفه دراز می کنم. روح من تسلی ناپذیر است!

3 ای خدا تو را به یاد می‌آورم و آه می‌کشم. من شروع به مدیتیشن می کنم و روحیه من را از کار می اندازد.

4 به من اجازه نمی‌دهی چشمانم را ببندم. آنقدر بی قرارم که نمی توانم حرف بزنم.

5 به روزهای گذشته و سالهای گذشته فکر می کنم.

6 شب آهنگ هایم را به یاد می آورم. قلبم مراقبه می کند و روحم می پرسد:

7 آیا خداوند ما را برای همیشه طرد خواهد کرد؟ آیا او دیگر هرگز لطف خود را به ما نشان نخواهد داد؟

8 آیا عشق شما برای همیشه از بین رفته است؟ قولت تموم شد؟

9 آیا خدا رحمت را فراموش کرده است؟ آیا در خشم خود شفقت خود را مهار کرده اید؟

10پس فکر کردم: «دلیل درد من این است که دست راست حق تعالی دیگر فعال نیست.»

11 اعمال خداوند را به یاد خواهم آورد. معجزات باستانی شما را به یاد خواهم آورد.

12 در تمام اعمال تو فکر خواهم کرد و تمام اعمال تو را ملاحظه خواهم کرد.

13 ای خدا راههای تو مقدس است. چه خدایی به بزرگی خدای ماست؟

14 تو خدایی هستی که معجزه می‌کنی. شما قدرت خود را در میان مردم نشان می دهید.

15 با بازوی قوی خود قوم خود را فدیه دادی، یعنی فرزندان یعقوب و یوسف.

16 ای خدا، آبها تو را دیدند، آبها تو را دیدند و به خود پیچیدند. حتی پرتگاه ها هم می لرزید

17 ابرها باران بارید و رعد در آسمان طنین انداز شد. فلش هایت به هر جهت می درخشید

18 در گردباد، رعد تو غوغا کرد و رعد و برق تو جهان را روشن کرد. زمین می لرزید و می لرزید.

19 راه تو از دریا گذشت و راه تو از آبهای عظیم گذشت و هیچ کس رد پای تو را ندید.

۲۰ قوم خود را مانند گله به دست موسی و هارون رهبری کردی.