Salmo 78

1 قوم من، به تعلیم من گوش فرا دهید. گوش خود را به آنچه می خواهم بگویم متمایل کنید.

2 دهان خود را در تمثیل باز خواهم کرد، معماهای گذشته را بر زبان خواهم آورد.

3 آنچه شنیدیم و آموختیم، آنچه والدینمان به ما گفتند.

4 ما آنها را از فرزندان خود پنهان نخواهیم کرد. ما به نسل بعد از اعمال ستوده خداوند، قدرت او و شگفتی هایی که انجام داده است خواهیم گفت.

5 او احکامی را برای یعقوب مقرر کرد و شریعت را در اسرائیل وضع کرد و به اجداد ما امر کرد که آن را به فرزندان خود بیاموزند.

6 تا نسل بعدی و همچنین فرزندانی که هنوز به دنیا می آمدند بدانند و آنها نیز به نوبه خود به فرزندان خود بگویند.

7 آنگاه بر خدا توكل خواهند كرد. اعمال او را فراموش نخواهند کرد و از اوامر او اطاعت خواهند کرد.

8 آنها مانند اجداد خود، لجوج و سرکش، مردمی با دل بی‌وفا به خدا، و مردمی با روح بی‌وفا نخواهند بود.

9 مردان افرایم که تیراندازان مسلح بودند، در روز جنگ پشت کردند.

10 به عهد خدا عمل نکرد و از زندگی بر اساس شریعت او امتناع کرد.

11آنها آنچه او انجام داده بود و شگفتی هایی که به آنها نشان داده بود فراموش کردند.

12او در سرزمین مصر در ناحیه صوعان در حضور اجداد ایشان معجزاتی انجام داد.

13 او دریا را تقسیم کرد تا آنها بتوانند از آن عبور کنند. باعث شد آب مانند دیوار بالا بیاید.

14 او آنها را با ابر در روز و با نور آتش در شب رهبری کرد.

15 او صخره‌های بیابان را شکافت و به اندازه‌ای که از اعماق جاری می‌شود، به آنها آب داد.

16از آن سنگ نهرها و آب را مانند نهر جاری ساخت.

17 اما آنها همچنان بر او گناه می‌کردند و در بیابان بر حق تعالی عصیان می‌کردند.

18 آنها عمداً خدا را آزمایش کردند و خواستند که چه چیزی بخورند.

19 آنها به خدا شک کردند و گفتند: «آیا خدا می تواند در بیابان سفره ای آماده کند؟

20می‌دانیم که وقتی او به صخره برخورد کرد، آب سرازیر شد و به صورت سیلاب‌ها فوران کرد. اما آیا او می تواند به ما غذا بدهد؟ آیا او می‌تواند گوشت مردم خود را تامین کند؟»

21 خداوند آنها را شنید و خشمگین شد. با آتش به یعقوب حمله کرد و خشم او بر اسرائیل برخاست.

22 زیرا آنها به خدا ایمان نداشتند و به قدرت نجات او اعتماد نداشتند.

23 اما او به ابرها فرمان داد و دروازه‌های آسمان را گشود.

24 او برای مردم منّا بارید تا بخورند و نان از آسمان به آنها داد.

25 مردم نان فرشتگان را خوردند. به میل خود برای آنها غذا فرستاد.

26 او باد شرقی را از آسمان فرستاد و با قدرت خود باد جنوب را پیشروی کرد.

27 بر آنها گوشت مانند خاک بارید و گله‌های پرندگان مانند شن‌های ساحل.

۲۸او آنها را در داخل اردوگاه، در اطراف خیمه‌هایشان انداخت.

29آنها به اندازه دلشان خوردند و او آرزوی آنها را برآورده کرد.

30 اما قبل از اینکه اشتهایشان سیر شود، در حالی که هنوز غذا در دهان داشتند،

31 خشم خدا بر ایشان افروخته شد. و قویترین آنها را به قتل رساند و جوانان اسرائیل را کشت.

32 با وجود همه اینها، آنها همچنان به گناه ادامه دادند. آنها به شگفتی های او اعتقاد نداشتند.

33 پس روزهای ایشان را با یک نفس و سالهای ایشان را با وحشت ناگهانی به پایان رساند.

34 هرگاه خدا آنها را به مرگ مجازات می‌کرد، او را می‌جویند. با شور و اشتیاق دوباره به او روی آوردند

35 به یاد آوردند که خدا صخره آنهاست و خدای متعال نجات دهنده آنهاست.

36 با زبان خود او را چاپلوسی کردند و با زبان خود او را فریب دادند.

37 دلهایشان صادق نبود. به عهد خود وفادار نبودند.

38 اما او مهربان بود. گناهانشان را بخشید و نابودشان نکرد. بارها و بارها خشم خود را مهار می کرد، بدون اینکه به طور کامل آن را بیدار کند.

39 او به یاد آورد که آنها انسانهای فانی هستند، نسیمی گذرا که باز نمی گردد.

40 چه بسیار در بیابان بر ضد او شوریدند و در سرزمین خلوت او را اندوهگین ساختند!

41 بارها و بارها خدا را آزمایش کردند. قدوس اسرائیل را خشمگین کرد.

42 روزی که آنها را از دست ستمگر فدیه داد، دست نیرومند او را به یاد نیاوردند.

43 در روزی که شگفتی‌های خود را در مصر و شگفتی‌های خود را در منطقه صوعان نشان داد.

44 هنگامی که نهرها و نهرهای مصریان را به خون تبدیل کرد و آنها دیگر نتوانستند از آب آنها بنوشند.

45 و انبوهی از مگس‌ها را فرستاد که آنها را بلعیدند و قورباغه‌هایی را که آنها را ویران کردند.