Flica

Yazar, belirli bir standart klişeye karşılık gelirse, partilere gitmeyi sevmez, gürültüden, hareketten, ajitasyondan, nedenin kontrolü kapalı olan bir grup insandan korkar.

Peki neden edebi bir parti icat ediyordun? Parti ve edebiyat hariç iki şey olmaz mıydı? Artık neden olduğu önemli değil; icat edildi, bitti, yazarların partiden şüphelenilenden daha çok hoşlandığını görecekler. Bir edebi partiyi görmeye gitmek bir parti değil ya da sağduyulu partinin tanımı ile ilgisi yok. Paradoks çözüldüğünde, edebi partiler çoğaldılar ve ağır içki ve ağır desibellerle boğulmuş diğer birçok partiden daha çok izleyici çekmeye başladılar.

Cachoeira'da, paradoksu ikisini birleştirerek çözeriz. Tablolar, yazarlar arasındaki konuşmalar, yazarlar, arabulucular ve halk ile konuşanlar, okuyucular, ve daha sonra bir çılgınlığa düşebilir, yazarlar bizzat başkalarıyla birlikte, şehrin sokaklarında ve sahnelerinde sunduğumuz cazibe merkezlerinde geziniyorlar. Lütfen kutla, bırak gidelim.

Flica'nın önceki yedi basımını deneyimlemiş olanlar, beklenmedik duyguları görmüş, duymuş ve hissetmiş, aynı zamanda festivalde yer alan coşkulu bir popülasyonla ve herkesi karşılama amacı ile seçkin entelektüellerle yakın yaşamışlardır.

Sadece diğer baskılar kaçınılmaz hale gelmekle kalmadı, aynı zamanda yakın ve uzak, basın ve internet aracılığıyla görmüş bir halk olan yönetmenler, Cachoeira sakinleri için de ortak bir özlem değil, aynı zamanda kutsallık da var: yıl sonuna kadar, belki de ebedi.

Partiye kim veriyor, tam anlamıyla, çünkü tartışma masalarına erişim için ücret talep etmiyorlar, destekçilerimiz ve sponsorlarımız. Sizi beğenen, onur konuğumuzu, yayınlanan klişenin aksine, yazarın gerçekten sevdiğini kontrol etmemiz, bu nedenle edebi partilerin başarısı, dolayısıyla en çok barındırmak için doğmuş şehir olan Cachoeira'daki edebiyat partisinin olağanüstü çekiciliği türünün canlı olayı.