Salmo 31

1 Do Ciebie, Panie, uciekam się; nigdy nie pozwól mi być upokorzonym; wybaw mnie swoją sprawiedliwością.

2 Nakłoń ku mnie swego ucha, przyjdź i ratuj mnie szybko! Bądź moją skałą schronienia, potężną fortecą, aby mnie ocalić.

3 Tak, ty jesteś moją skałą i moją twierdzą; przez wzgląd na Twoje imię prowadź mnie i prowadź.

4 Wyrwij mnie z pułapki, którą na mnie zastawili, bo jesteś moją ucieczką.

5 W Twoje ręce powierzam mego ducha; Ratuj mnie, Panie, Boże prawdy.

6 Nienawidzę tych, którzy trzymają się marnych bożków; Ja jednak ufam Panu.

7 Będę się radował wielką miłością twoją, bo widziałeś moją udrękę i poznałeś udrękę mojej duszy.

8 Nie wydałeś mnie w ręce moich wrogów; Dałeś mi bezpieczeństwo i wolność.

9 Miłosierdzia, Panie! jestem w rozpaczy! Smutek pochłania mój wzrok, wigor i apetyt.

10 Moje życie jest pochłonięte trwogą, a moje lata jękiem; moje cierpienie wyczerpuje moje siły, a moje kości słabną.

11 Ze względu na wszystkich moich przeciwników jestem hańbą dla moich sąsiadów i przedmiotem strachu dla moich przyjaciół; Ci, którzy widzą mnie na ulicy, uciekają ode mnie.

12 Jestem przez nich zapomniany jak umarły; Stałem się jak rozbity garnek.

13 Słyszę, jak wielu o mnie szepcze; panuje nade mną strach, bo spiskują przeciwko mnie, spiskując, aby odebrać mi życie.

14 Ale ufam Tobie, Panie, i mówię: Ty jesteś moim Bogiem.

15 Moja przyszłość jest w twoich rękach; wybaw mnie od moich wrogów i od tych, którzy mnie prześladują.

16 Rozjaśnij swoje oblicze nad swoim sługą; ocal mnie swoją wierną miłością.

17 Nie daj mi się upokorzyć, Panie, bo wołam do Ciebie; ale bezbożni niech będą upokorzeni i zamilkną w Szeolu.

18 Niech ucichną ich kłamliwe wargi, bo pychą i pogardą poniżają sprawiedliwego.

19 Jak wielka jest dobroć twoja, którą zachowałeś dla bojących się ciebie i którą na oczach ludzi okazujesz tym, którzy się do ciebie uciekają!

20 W osłonie Twego oblicza ukrywasz ich przed ludzkimi intrygami; w swoim mieszkaniu chronisz ich przed językami oskarżającymi.

21 Błogosławiony Pan, bo okazał mi swoją cudowną miłość, gdy byłem w oblężonym mieście.

22 Zaniepokojony powiedziałem: Zostałem wykluczony z twojej obecności! A jednak wysłuchałeś moich próśb, gdy wołam do Ciebie o pomoc.

23 Miłujcie Pana wszyscy Jego święci! Pan strzeże wiernych, ale aroganccy dają to, na co zasłużyli.

24 Bądźcie mocni i odważni wszyscy, którzy pokładacie nadzieję w Panu!