Flinch

Flinch to oryginalna wersja gry „skip bo” lub „memories and malice” z mechanizmem przerywania, który pozwala graczowi zaskoczyć przeciwnika i zyskać przewagę, jeśli ten nie gra dobrze (więcej na ten temat poniżej).

To klasyczna gra z 1903 roku, z nowymi edycjami aż do 1938 roku (i prawdopodobnie nowszymi, a nawet starszymi).

Flinch to tradycyjna gra karciana rozgrywana talią 150 kart ponumerowanych od 1 do 15 (możesz zmieniać talię, wartości kart i wielkość stosu kart flinch według własnych upodobań).

Gracze mogą zagrywać karty po kolei (od 1 do 15) na stosy ułożone na środku stołu.

Aby rozpocząć układanie stosów, należy zagrać karty „1”, ale inne karty mogą być zagrane lub zatrzymane według uznania gracza.

Karty mogą być zagrywane z różnych źródeł: z ręki gracza (pięć kart na początek), ze „stosu flinch” gracza (stos 10 kart, z których tylko wierzchnia karta jest odkryta i nadaje się do gry) lub ze „stosów rezerwowych” gracza (za każdym razem, gdy gracz pasuje lub kończy turę, musi dodać kartę ze swojej ręki do swoich stosów rezerwowych – można utworzyć maksymalnie pięć stosów rezerwowych).

Ręce są stale uzupełniane nowymi zestawami pięciu kart w trakcie gry. Celem jest zagranie wszystkich 10 kart ze stosu gry na środek stołu.

Istnieje zestaw zasad, których należy przestrzegać, w przeciwnym razie gracz może zostać „flinch” (patrz zasady). W takim przypadku gracz, który zaatakował flinch, bierze wierzchnią kartę ze swojego stosu flinch i przekazuje ją graczowi, który został sfrunięty, aby położył ją na spodzie swojego stosu flinch.