Garbage Catcher

این یک بازی در مورد یک مسئله جدی است.

محیط زیست؟ نه بازاریابی

آیا می‌دانستید که در بازی‌های هایپر کژوال، مبلغی که برای توسعه یک بازی صرف می‌شود، صدها برابر کمتر از هزینه‌ای است که باعث می‌شود شما آن بازی را در بالای لیست ببینید؟ یعنی صدها برابر بیشتر از ارزشش خرج می کنی؟

وقت خود را دریغ نکنید و متن زیر را بخوانید. اگر وقت ندارید، به کلمه CONCLUSION بروید.

در زمان های شاد قبل از free2play، مدل try and buy تمرین می شد. یک بازیکن می تواند نسخه آزمایشی یک بازی را به صورت رایگان دریافت کند و اگر آن را دوست داشت، نسخه کامل را خریداری کند. تمام قابلیت ها در دسترس بود، تعادل بازی تا حد امکان تنظیم شد، تنظیم سختی برای بازیکنان با سطوح مهارت های مختلف ارائه شد.

سپس free2play آمد. تعادل به گونه ای شکسته شد که عبور از بازی در یک نقطه خاص بدون خرید آیتم های ممتاز غیرممکن شد. به تدریج به مرز جنون رسید - چهار کشتی را با سه بمب سرنگون کنید. به این ترتیب بازی ها اهدایی شدند.

اما یک بازی free2play نیاز به حفظ خوبی دارد. یعنی بازی باید بسیار باکیفیت باشد، چیزی را به بازیکن پیشنهاد دهید که حاضر باشد برای آن هزینه بپردازد. در غیر این صورت، به محض اینکه بازی بیش از حد سخت شود، به سادگی حذف می شود.

و اینگونه بود که کسب درآمد از تبلیغات به وجود آمد. در ابتدا جلسات بازی بسیار طولانی بود، تبلیغات اغلب ظاهر نمی شد یا داوطلبانه بود. هزینه جذب بازیکنان به چنین بازی هایی بسیار کم بود. اما به تدریج هزینه جذب افزایش یافت، و نگهداری رشد نکرد. برای جبران هزینه جذب بازیکنان، تبلیغات بیشتری لازم بود. بنابراین مدت زمان مشاهده تبلیغات بیشتر از مدت زمان یک جلسه بازی شد.

اگر مشکل این نیست پس مشکل چیست؟ بازی تبدیل به لفافی برای تبلیغات شد. یک لفاف نسبتاً نازک برای تبلیغات ضخیم.

تبلیغات باید مرتبط باشد. غیرمنطقی است که یک نمایشگاه خودروی ممتاز محلی را در یک بازی 3+ تبلیغ کنید. مرتبط ترین تبلیغات در بازی ها در بازی ها است. اینگونه بود که بازی های هایپر کژوال (تبلیغاتی) به تبلیغات بازی های هایپر کژوال تبدیل شد.

به طور متوسط ​​هزینه ساخت چنین بازی در ابتدا از 10 هزار دلار و سپس 5 و سپس 3 بیشتر نمی شد ... در عین حال بودجه بازاریابی نیز محدود نیست. تا زمانی که درآمد حاصل از بازی (تبلیغات) بیشتر از هزینه (برای تبلیغات) باشد - تبلیغات خریداری می شود.

برای اینکه بودجه تبلیغات کمتر باشد، بازی باید چیز خاصی ارائه دهد. بدون سرمایه گذاری پول در توسعه، این غیر ممکن است. بر این اساس، اساس بازی به یک میم تبدیل می شود. مثلا زنی که آنقدر به صورتش سیلی زدند که خودش را خیس کرد. در بازی ممکن است نشان داده نشود، اما در ویدیو - بله. و تا زمانی که بازیکن انتظار دیدن این صحنه را داشته باشد (یا این صحنه او را خسته نکند) برای یک هفته دونده بدبختانه ترین قالب را بازی خواهد کرد. و تبلیغات را تماشا کنید.

یک پدیده جداگانه، باد شدن حباب است. آیا بازی هایی را در بالا دیده اید که حتی یک دقیقه هم بازی نمی کنند؟ همه چیز در مورد آنها نفرت انگیز است، آنها چیزی به بازیکن ارائه نمی دهند. فکر می کنی مشکلی با تو وجود دارد؟ نه عیبی نداره این بازی ها واقعا بی ارزش هستند. آنها نمی توانند هزینه های خود را پرداخت کنند. اما علیرغم بی سود بودن آنها، تبلیغات به اندازه کافی روی آنها سرمایه گذاری می شود تا بازی را به اوج برساند. اینگونه است که استودیوهایی با "پروژه های برتر" ظاهر می شوند. راه کسب درآمد از آنها فروش استودیو است.

نتیجه:

- اگر به اندازه کافی با سر خود رفتار کنید که آن را در توالت نریزید.

- اگر آنقدر به خودتان احترام می گذارید که چیزی را که دیگران در کاسه توالت می گذارند، نمی خورید

به یاد داشته باشید - آنچه رایگان است چیزی است که هیچ هزینه ای ندارد.

شما می توانید بازی های خوبی را پیدا کنید و محتوایی را که درخواست نکرده اید دریافت نکنید. به دنبال بازی های غیر برتر باشید، به بازی های پریمیوم نگاه کنید، به بازی های رایانه شخصی نگاه کنید.

دنیا جای زیبایی است. قبل از بازاریابان اینگونه بود، اکنون در کنار آنها وجود دارد و پس از آنها نیز خواهد بود.

خودتان را دوست داشته باشید، برای وقت و سلامت خود ارزش قائل باشید. دوستان صلح).